අභිනය ක්‍රීඩාවේ නීති: අත් සංඥා සමඟ සම්පූර්ණ මාර්ගෝපදේශය
අභිනය ක්‍රීඩාවේ නීති සරලයි: රඟපාන කෙනා කතා කරන්නේ නැහැ, ශබ්ද නගන්නේ නැහැ, අකුරු ලියන්නේ නැහැ. කාණ්ඩය සහ වචන ගණන අත් සංඥාවලින් පෙන්වලා, ඉඟිවලින් පමණක් කණ්ඩායමට අනුමාන කරවනවා. තත්පර 60-90 ඇතුළත හරි උත්තරයට ලකුණක්, නීතියක් කැඩුවොත් ඒ කාඩ් එකට ලකුණක් නැහැ.
අභිනය ක්‍රීඩාවේ නීති: හැමෝම පිළිගන්න මූලික නීති හත
ලංකාවේ ගෙවල්වල, පාසල්වල සහ ඔෆිස් ට්‍රිප්වල “ඩම් ෂරාඩ්ස්” සෙල්ලම් කරන හැමෝම පිළිගන්න නීති මේවා:
- ක්‍රීඩකයෝ අවම වශයෙන් තුන් දෙනෙක්. සාමාන්යයෙන් කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදී සෙල්ලම් කරනවා.
- රඟපාන්නේ එක් කෙනෙක් පමණයි. ඔහු පමණක් කාඩ් එක දකිනවා.
- කතා කිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම තහනම්. “ඔව්”, “නෑ” වගේ වචනත් තහනම්. ඔළුව වනලා ඔව් නෑ පෙන්වන්න පුළුවන්.
- ශබ්ද නැගීම තහනම්. අත්පුඩි ගැසීම, හුරේ කීම, සතුන්ගේ ශබ්ද කිසිවක් නැහැ.
- අකුරු ලිවීම තහනම්. අහසේ, මේසේ හෝ අත්ලේ අකුරු ඇඳීම කතා කිරීමක් ලෙසම සලකනවා.
- කාලය සීමිතයි. තත්පර 60-90 ඇතුළත අනුමාන කරන්න ඕන.
- කණ්ඩායමට පමණයි අනුමාන කරන්න අයිතිය. අනෙක් කණ්ඩායම නිශ්ශබ්දව ඉන්න ඕන.
මුලින්ම සෙල්ලම් කරන අය නම් අභිනය ක්‍රීඩාව සෙල්ලම් කරන හැටි පියවරෙන් පියවර කියවන්න.
කාණ්ඩය පෙන්වන සම්මත සංඥා මොනවද?
වාරය පටන් ගත්තම මුලින්ම පෙන්වන්නේ කාඩ් එක අයිති කාණ්ඩය. මේ සංඥා ලංකාවේ ගොඩක් අය දන්නවා:
| කාණ්ඩය | සංඥාව | උදාහරණ කාඩ් |
|---|---|---|
| චිත්‍රපටය | පරණ කැමරාවක හැන්ඩලය කරකවනවා | ටයිටැනික්, ග්ලැඩියේටර් |
| ගීතය | කට ළඟ අත තියාගෙන ගයනවා වගේ | සුරංගනී, සුභ උපන් දිනක් |
| ටෙලිනාට්‍යය | ඇඟිලිවලින් හතරැස් තිරයක් අඳිනවා | දූ දරුවෝ, ස්වර්ණපාලි |
| පොත් චරිතය | අත්ල දෙක පොතක් වගේ අරිනවා | උපාලි ගිනිවැල්ල, සූටි බණ්ඩා |
ඊට පස්සේ ඇඟිලි ගණනින් වචන ගණන පෙන්වනවා. “සිහින ගෙනෙන කුමාරියේ” ටෙලිනාට්‍යය නම් ඇඟිලි තුනයි. “ද”, “සහ” වගේ පොඩි වචනත් වචන ගණනට ඇතුළත් කියලා හැමෝම දැනගෙන ඉන්න ඕන, නැත්නම් “ද ඩාක් නයිට්” වගේ නමක් පෙන්වනකොට කණ්ඩායම පැටලෙනවා. ඊළඟට රඟපාන්න යන වචනය කීවෙනි එකද කියලා ආයෙත් ඇඟිලිවලින් පෙන්වනවා. සියලු සංඥා සහ ඒවා පාවිච්චි කරන හැටි අභිනය ක්‍රීඩාවේ සංඥා ලිපියේ තියෙනවා.
කළ හැකි සහ නොකළ යුතු දේ
| කළ හැකියි | තහනම් |
|---|---|
| මුළු ඇඟම පාවිච්චි කර රඟපෑම | වචන කීම, කොඳුරීම |
| ඔළුව වනලා ඔව් නෑ පෙන්වීම | තොල් හොලවා වචනයේ හැඩය පෙන්වීම |
| වචනය අක්ෂරවලට කඩා පෙන්වීම | අකුරු අහසේ ලිවීම |
| “සමාන ශබ්දය” සංඥාව පාවිච්චිය | උත්තරය වන දෙය කෙළින්ම පෙන්වීම |
| කණ්ඩායමට “ළඟයි” කියා අතින් සංඥා කිරීම | අනෙක් කණ්ඩායමේ අයට ඉඟි දීම |
ලංකාවේ ගෙවල්වල පොදු ගෙදර නීති
ගෙදරින් ගෙදරට පොඩි වෙනස්කම් තියෙනවා. ආරවුල් නැති කරගන්න මේ ප්‍රශ්න තුනට පටන් ගන්න කලින් උත්තර දෙන්න:
- තොල් හොලවන එක: සම්මත නීතිය නම් තහනම්. පොඩි ළමයි ඉන්න පවුල්වල සමහරු ළමයින්ට පමණක් ඉඩ දෙනවා. ඒ ගැන වැඩිදුර අභිනය ක්රීඩාවේදී කතා කරන්න පුළුවන්ද ලිපියේ.
- දේවල් පෙන්වන එක: “කමිසය” කියන වචනයට තමන්ගේ කමිසය අල්ලන එක ගොඩක් අය පිළිගන්නවා. නමුත් “ටීවී එක” කාඩ් එකට කාමරේ ටීවී එක පෙන්නන එක වංචාවක්.
- සිංහල ද ඉංග්රීසි ද: “ටයිටැනික්” වගේ ඉංග්රීසි චිත්රපට නම් දෙභාෂාවෙන්ම එකයි. නමුත් පොත් නම්, ගීත නම් වගේ දේවල් පරිවර්තනයෙන් කිව්වොත් ලකුණ දෙනවද කියලා කලින් තීරණය කරන්න. බොහෝ ගෙවල්වල නීතිය: තේරුම හරි නම් ඕනම භාෂාවකින් කියන්න පුළුවන්.
අනුමාන කරන කණ්ඩායමට තියෙන නීති මොනවද?
නීති තියෙන්නේ රඟපාන කෙනාට විතරක් නෙවෙයි. අනුමාන කරන අයත් මේවා මතක තියාගන්න ඕන:
- අනුමාන ගණනට සීමාවක් නැහැ. කාලය ඉවර වෙනකම් කැමති තරම් උත්තර කියන්න පුළුවන්. ඒ නිසා නිශ්ශබ්දව හිතන්නේ නැතුව හිතට එන දේ හයියෙන් කියන්න.
- රඟපාන කෙනාගෙන් ප්‍රශ්න අහන්න පුළුවන්. “මනුස්සයෙක්ද?”, “සතෙක්ද?” වගේ ප්‍රශ්නවලට ඔහු ඔළුව වනලා ඔව් නෑ පෙන්වනවා. නමුත් ඔහු කතා කරලා උත්තර දෙන්නේ නැහැ.
- කාඩ් එක එබිලා බලන්න එපා. රඟපාන කෙනාගේ අතේ තියෙන කාඩ් එක දැක්කොත් ඒ කාඩ් එක අවලංගුයි.
- අනෙක් කණ්ඩායම බාධා කරන්න එපා. විහිළුවට හිනාවෙන එක කමක් නැහැ, නමුත් වැරදි උත්තර කෑගහලා අවුල් කරන එක සාධාරණ නැහැ.
- එක වචනය ගැළපුණාම රඟපාන කෙනා කියන සංඥාව බලන්න. නාසය අල්ලලා පෙන්නුවොත් ඒ වචනය හරි. ඊළඟ වචනයට යන්න.
ගීත කාඩ්වලදී තව එක් විශේෂ නීතියක් තියෙනවා: රඟපාන කෙනාට තාලය මුමුණන්න බැහැ. “සුරංගනී” වගේ ගීතයක් පෙන්වන්න ඕන නම් ගීතයේ තේරුම රඟපාන්න, නැත්නම් වචන කොටස්වලට කඩා පෙන්වන්න.
නීතියක් කැඩුවොත් මොකද වෙන්නේ?
සාධාරණ ක්‍රමය මෙහෙමයි:
- අහම්බෙන් වචනයක් කිව්වොත්: ඒ කාඩ් එකේ ලකුණ නැහැ. අලුත් කාඩ් එකක් ගන්නේ නැතුව වාරය ඉවරයි.
- දැනගෙනම ඉඟියක් කිව්වොත්: වාරය ඉවරයි, කණ්ඩායමේ ලකුණක් අඩු කරනවා.
- අනෙක් කණ්ඩායම උත්තරය කෑගැහුවොත්: රඟපාන කණ්ඩායමට ලකුණ දෙනවා.
- ටයිමරය ඉවර වුණාට පස්සේ උත්තරය කිව්වොත්: ලකුණක් නැහැ. බෙල් එක වදින්න කලින් කියන්න ඕන.
ආරවුලක් ආවොත් තීරණය කරන්නේ කවුද?
පටන් ගන්න කලින් එක් කෙනෙක් විනිසුරු ලෙස තෝරන්න. අවුරුදු එකතුවකදී නම් ඒ සාමාන්යයෙන් ලොකු මාමා හෝ ආච්චි. ඔෆිස් ට්‍රිප් එකකදී ටයිමරය බලන කෙනාට ඒ වගකීම දෙන්න පුළුවන්. විනිසුරු තීරණය කරන්නේ මේ දේවල්:
- උත්තරය “හරියටම ඇති” ද නැද්ද (උදාහරණයක් ලෙස “ද ඩාක් නයිට්” වෙනුවට “ඩාක් නයිට්” කියන එක පිළිගන්නවද).
- කවුද මුලින්ම කිව්වේ.
- රඟපාන කෙනා නීතියක් කැඩුවද.
හොඳ විනිසුරුවෙක් කෙටියෙන් තීරණයක් දීලා සෙල්ලම ඉක්මනට ඉස්සරහට ගෙනියනවා. තර්ක කරන්න කාලය ගියොත් හැමෝගෙම විනෝදය අඩු වෙනවා.
චිත්රපට නම් සොයනවා නම් චිත්රපට කාඩ් කට්ටලය හොඳ පටන් ගැනීමක්. “ජුරාසික් වර්ල්ඩ්”, “කුං ෆූ පැන්ඩා”, “මුලාන්” වගේ හැමෝම දන්න නම් එහි තියෙනවා.
