Regras da mímica: guía completa con xestos e sinais
As regras da mímica resúmense nunha: quen actúa non pode falar. Representa en silencio unha palabra ou un título secreto, pode usar xestos, sinais de categoría e o número de palabras, e o seu equipo ten un tempo límite, normalmente de 60 a 90 segundos, para adiviñalo. Cada acerto suma un punto e os equipos alternan as quendas.
Cales son as regras básicas da mímica?
Estas son as normas que se usan en case todas as casas, dende a sobremesa de Nadal ata a festa de San Xoán no patio:
- Xogadores: mínimo tres. Con seis ou máis, divídense en dous equipos parecidos.
- Cartas: cada equipo escribe palabras ou títulos para o rival, ou ben se usan barallas xa preparadas.
- Quenda: unha persoa colle unha carta, le en silencio e representa o contido só con xestos.
- Tempo: acórdase antes, entre 60 e 90 segundos é o máis habitual.
- Acerto: se o seu equipo di a resposta antes de que soe o cronómetro, suma un punto.
- Sen acerto: remata o tempo, revélase a carta e non hai punto.
- Rotación: os equipos alternan e cada vez actúa unha persoa diferente.
- Final: gaña quen teña máis puntos despois das roldas acordadas.
Que está prohibido facer na mímica?
A lista de prohibicións é curta, pero convén deixala clara antes de empezar para que ninguén se sinta enganado.
- Falar, murmurar ou dicir «si» e «non» en voz alta. Para iso están a cabeza e as mans.
- Facer sons: ruídos de animais, asubíos ou tararear unha canción, salvo que xoguedes unha rolda de sons.
- Escribir letras no aire ou deletrear coas mans.
- Mover os beizos para que o equipo lea a palabra.
- Sinalar obxectos da sala que sexan a resposta. Sinalarte a ti mesmo, a roupa que levas ou partes do corpo si se permite.
- Usar o móbil ou papeis para axudar.
Se alguén incumpre unha regra, o máis común é anular a carta. Nos grupos máis competitivos o punto vai para o equipo contrario.
Cales son os sinais clásicos?
Hai unha pequena linguaxe de xestos que todo o mundo entende e que aforra moitísimo tempo. Estes son os imprescindibles; a lista completa está na guía de xestos para mímica.
| Xesto | Significado |
|---|---|
| Darlle á manivela dunha cámara antiga | Película |
| Boca aberta e man no peito, coma quen canta | Canción |
| Mans xuntas que se abren coma un libro | Libro |
| Debuxar un rectángulo no aire | Serie ou programa de televisión |
| Mostrar dedos | Número de palabras do título |
| Dedos sobre o antebrazo | Número de sílabas |
| Tocar o lóbulo da orella | Soa como |
| Tocar o nariz e sinalar a quen falou | Acertaches |
Como se representan películas, cancións e libros?
Os títulos son a parte máis divertida e tamén a que xera máis dúbidas. O procedemento habitual é este: primeiro a categoría, despois o número de palabras e logo a palabra máis fácil, non necesariamente a primeira.
| Carta | Baralla | Como atacala |
|---|---|---|
| Titanic | Películas | Categoría película, unha palabra, brazos abertos na proa |
| A Meiga | Películas | Dúas palabras; a segunda, removendo un caldeiro e cun sombreiro punteagudo |
| Macarena | Cancións | Categoría canción e a coreografía que todo o mundo sabe |
| A Rianxeira | Cancións | Remar nunha dorna e sinalar o mar, todo o mundo a canta nas festas |
| Pinocho | Libros | Categoría libro, o nariz que medra e movementos de monicreque |
| Sherlock Holmes | Libros | Lupa imaxinaria, cachimba e cara de detective |
Tes centos de títulos máis en Películas, Cancións e Libros.
Variantes das regras da mímica nas casas galegas
Cada familia ten as súas manías, e non pasa nada mentres se acorden ao principio:
- Galego ou castelán: moitos títulos coñécense nas dúas linguas. O máis práctico é aceptar calquera das dúas.
- Rolda de sons: unha rolda onde se permite imitar ruídos, ideal para os máis pequenos.
- Pasar carta: cada equipo pode pasar unha carta por quenda, sen perder punto.
- Axuda do equipo rival: se ninguén acerta, o outro equipo pode roubar o punto cun só intento.
- Categoría libre: quen actúa elixe a carta entre dúas, para equilibrar idades.
Como resolver as discusións durante a partida?
As discusións forman parte do xogo, pero mellor que non estraguen a noite. Esta táboa recolle os casos máis repetidos e unha solución razoable para cada un:
| Caso | Solución recomendada |
|---|---|
| Din a resposta en plural ou sen artigo | Vale o punto |
| Din un sinónimo («can» por «cadelo») | Non vale; quen actúa sinala que se achegan |
| Acertan xusto cando soa o cronómetro | Decide unha persoa neutral; se non a hai, bótase a cara ou cruz |
| Quen actúa fala sen querer | Carta anulada |
| O título só se coñece nunha lingua | Acéptase se o equipo o di nesa lingua |
| Ninguén do grupo coñece a carta | Cámbiase por outra sen penalización |
Un truco que funciona moi ben nas xuntanzas grandes é nomear un árbitro para toda a partida, por exemplo a avoa ou quen leve o marcador. A súa palabra vai a misa e acábanse as protestas.
