Mag je praten bij hints? Regels over geluiden en woorden
Mag je praten bij hints? Nee, de uitbeelder zegt niets: geen woorden, geen gefluister, geen geluiden en ook geen woorden met je lippen vormen. Je communiceert alleen met gebaren, mimiek en je lichaam. De raders mogen juist wel hardop praten en zo vaak raden als ze willen. Veel families spreken wel huisregels af, bijvoorbeeld dat dierengeluiden mogen bij jonge kinderen.
Mag je praten bij hints volgens de klassieke regels?
De kern van hints is dat je iets laat zien zonder het te zeggen. Daarom gelden er voor de uitbeelder een paar duidelijke regels:
| Mag wel | Mag niet |
|---|---|
| Gebaren, mimiek en je hele lichaam gebruiken | Praten, fluisteren of zingen |
| Knikken en nee schudden | Woorden met je lippen vormen |
| Met je vingers het aantal woorden en lettergrepen tonen | Letters in de lucht schrijven |
| Naar een rader wijzen die goed zit | Geluiden maken, zoals blaffen of toeteren |
| De standaardgebaren voor film, lied en boek | Het woord spellen met gebarentaal |
Voor de raders is het precies andersom: zij moeten juist veel praten. Hoe meer woorden ze roepen, hoe sneller de uitbeelder kan laten zien wie in de buurt zit. De volledige regels staan bij de spelregels hints.
Mag je geluiden maken bij hints?
Volgens de strikte regels niet. Een geluid is een enorme aanwijzing: een blaffende hond of een toeterende auto is meteen geraden, en dan wordt het spel te makkelijk. Toch zie je op Nederlandse verjaardagen vaak een paar uitzonderingen:
- Dierengeluiden bij kleine kinderen: een kleuter die een koe nadoet, mag van de meeste ouders gewoon loeien.
- Lachen en zuchten: onbewust geluid wordt meestal door de vingers gezien, zolang het geen aanwijzing is.
- Klappen en stampen: sommige groepen staan het toe als ritme bij een liedje, andere niet.
Spreek daarom vóór het spel af wat er bij jullie mag, dan voorkom je discussie halverwege. Een handige vuistregel: hoe jonger de spelers, hoe soepeler de geluidsregel. Bij een spelletjesavond met volwassenen is het juist leuker als het helemaal stil blijft, want dan moet je echt creatief worden met je lichaam.
Mag je woorden met je mond vormen?
Nee. Liplezen is een bekende valkuil: een uitbeelder die het woord stil met zijn mond vormt, praat eigenlijk gewoon zonder geluid. Ook het eerste klankje laten zien met je lippen valt daaronder. Wil je laten weten hoe een woord klinkt, gebruik dan het gebaar voor klinkt als: een hand achter je oor, gevolgd door een woord dat erop rijmt. Alle gebaren staan op een rij bij hints gebaren.
Mag je aanwijzen?
Aanwijzen is een grijs gebied. De meeste groepen hanteren deze afspraken:
- Naar jezelf of naar spelers wijzen mag, bijvoorbeeld om ik, jij of wij uit te beelden.
- Naar een rader wijzen die het goed heeft mag altijd.
- Naar voorwerpen in de kamer wijzen mag meestal niet. Wie bij het woord stoel gewoon naar een stoel wijst, maakt het te makkelijk.
- Kleuren aanwijzen is een bekende huisregel: sommige families staan het toe, andere niet.
De gedachte erachter is steeds dezelfde: je mag laten zien wat je bedoelt, maar je mag de kamer niet gebruiken als spiekbriefje. Bij twijfel beslist de spelleider, en die beslissing geldt dan voor de rest van het spel.
Welke huisregels komen veel voor?
| Huisregel | Hoe het werkt |
|---|---|
| Neuriën na dertig seconden | Bij liedjes mag je na een tijdje zacht de melodie neuriën |
| Geluid kost een half punt | Een woord dat pas na een geluidje geraden wordt, telt half |
| Kinderregel | Kinderen onder een bepaalde leeftijd mogen dierengeluiden maken |
| Strafpunt | Wie praat, levert een punt in voor zijn team |
| Eén reddingsgeluid | Elk team mag per spel één keer een geluid gebruiken |
Vooral de neurieregel is populair bij liedjes uitbeelden, omdat songtitels zonder melodie lastig kunnen zijn.
Wat gebeurt er als iemand toch praat?
Een woordje ontsnapt sneller dan je denkt, zeker in een spannende beurt. Gangbare oplossingen zijn:
- de beurt stopt direct en het woord telt niet;
- het andere team mag het woord nog één keer raden voor een punt;
- bij kinderen alleen een waarschuwing, de eerste keer zonder gevolgen.
Kies vooraf een van deze opties, zodat de spelleider er niet over hoeft te twijfelen.
Een ronde waarin geluid juist de bedoeling is
Wie het leuk vindt om geluiden te maken, kan een aparte ronde spelen met het deck Maak het Geluid. Daar beeld je niet uit, maar laat je horen wat er op het kaartje staat. Denk aan:
- Blaffende hond en Kwakende eend
- Piepende fietsrem en Tringende tram
- Fluitketel en Koffiemachine
- Kletterende regen op een dak
- Modem uit 1999, voor de ouders die zich dat nog herinneren
De regels van zo’n geluidsronde zijn simpel: je mag geluiden maken, maar nog steeds geen woorden zeggen. Een fietsrem laat je dus piepen, maar je zegt niet “fiets”. Dat maakt de ronde verrassend lastig, want veel geluiden lijken op elkaar. Is dat gefluit nu een fluitketel of een trein?
Zo krijgt iedereen die zich tijdens de stille rondes moest inhouden, toch zijn moment. Daarna ga je gewoon weer verder met de stille kaartjes uit het deck Beeld Het Uit.
