علامتهای پانتومیم: حرکات دستی که هر بازیکنی باید بلد باشد
علامتهای پانتومیم یک زبان اشاره کوچک است که همه بازیکنها از قبل بلدند: چرخاندن دسته دوربین برای فیلم، کشیدن مستطیل تلویزیون برای سریال، گرفتن میکروفون برای آهنگ و باز کردن کف دستها برای کتاب. بعد با انگشت تعداد کلمه و هجا را نشان میدهید و با گرفتن گوش میگویید کلمه همقافیه است. این علامتها حدس زدن را چند برابر سریعتر میکند.
علامتهای پانتومیم برای هر دسته
اولین حرکت هر نوبت، معرفی دسته است. این جدول علامتهای رایج را نشان میدهد:
| دسته | علامت | نمونه کارت |
|---|---|---|
| فیلم | چرخاندن دسته دوربین قدیمی کنار صورت | عصر یخبندان از دسته فیلمها |
| سریال | کشیدن یک مستطیل در هوا با دو انگشت اشاره | پایتخت از دسته سریالها |
| آهنگ | گرفتن میکروفون خیالی جلوی دهان | بوی عیدی از دسته آهنگها |
| کتاب | باز کردن دو کف دست مثل ورق زدن کتاب | شخصیتهای شاهنامه یا داستانها |
| آدم مشهور | با انگشت یک ستاره روی سینه بکشید یا مثل روی فرش قرمز تعظیم کنید | بازیگران و ورزشکاران |
| ضربالمثل یا جمله | دو انگشت هر دست را مثل گیومه خم کنید | ضربالمثلهای فارسی |
برای کتاب و آدم مشهور، علامتها از جمعی به جمع دیگر فرق میکند. مهم این است که قبل از بازی همه سر یک علامت توافق کنند.
تعداد کلمه و هجا را در عنوانهای فارسی چطور نشان دهیم؟
عنوانهای فارسی پر از کلمههای ترکیبی و حرف اضافه است، پس شمردن دقیق خیلی کمک میکند. مراحل:
- تعداد کل کلمهها: به تعداد کلمهها انگشت بالا بگیرید. «عصر یخبندان» دو کلمه است.
- کلمه چندم: دوباره انگشت نشان دهید؛ دو انگشت یعنی الان کلمه دوم را اجرا میکنم.
- تعداد هجا: انگشتها را روی ساعد دست دیگر بگذارید. «یخبندان» سه هجا دارد: «یخ»، «بن» و «دان».
- هجای چندم: با زدن انگشت روی ساعد بگویید کدام هجا را اجرا میکنید.
- کلمه کوچک: شست و اشاره را نزدیک هم بگیرید. برای «به» و «و» و «از» این علامت کافی است و تیم خودش آن را پر میکند.
یک نکته فارسی: سر نیمفاصلهها از قبل توافق کنید. مثلاً «کلاهقرمزی» را یک کلمه حساب میکنید یا دو کلمه؟ پیشنهاد ما این است که آن را دو کلمه بشمارید، چون دو تکه جدا و قابل اجرا دارد.
علامتهای کمکی حین اجرا کداماند؟
این حرکتها به تیم کمک میکند بدون حرف زدن مسیر درست را پیدا کند:
| معنی | علامت |
|---|---|
| درست گفتی | اشاره به بینی و بعد به همان نفر |
| نزدیکی، ادامه بده | دست را چند بار به سمت خودتان تکان دهید |
| اشتباه است، برگرد | دستها را جلوی سینه ضربدری کنید |
| کلمه را بلندتر کن | دو دست را مثل کش از هم دور کنید |
| کلمه را کوتاهتر کن | دو دست را به هم نزدیک کنید، مثل فشردن |
| زمان گذشته | با شست به پشت شانه اشاره کنید |
| کل عنوان | با دو دست یک دایره بزرگ در هوا بکشید |
همقافیه و شبیه صدا: وقتی کلمه اجراشدنی نیست
بعضی کلمهها با هیچ حرکتی نشان داده نمیشوند. در این حالت لاله گوش را بگیرید، یعنی «همصدا با این» و بعد کلمهای اجرا کنید که شبیه آن است. مثلاً در «عمو پورنگ»، بعد از اجرای «عمو»، لاله گوش را بگیرید و رنگ زدن غلیظ یک دیوار را نشان دهید؛ «پررنگ» آنقدر به «پورنگ» نزدیک است که تیم معمولاً زود میگیرد.
دسته صداش رو دربیار با کارتهایی مثل قارقار کلاغ، تیکتاک ساعت و وزوز زنبور برای دورهایی مناسب است که جمع شما صدا را آزاد کرده. در دور کلاسیک و بیصدا، همین کارتها را با نشان دادن منبع صدا اجرا کنید: بال زدن کلاغ، عقربه ساعت با انگشت یا زنبوری که دور سر میچرخد.
مثال کامل: اجرای «پایتخت» قدم به قدم
- مستطیل تلویزیون را در هوا بکشید تا تیم بگوید «سریال».
- یک انگشت بالا بگیرید: یک کلمه.
- دو انگشت روی ساعد بگذارید: دو هجا.
- یک انگشت روی ساعد بزنید و به پایتان اشاره کنید: «پا» یا «پای».
- دو انگشت روی ساعد بزنید و ادای دراز کشیدن روی تخت را دربیاورید.
- وقتی کسی گفت «پای… تخت»، دستها را به هم بچسبانید یعنی «حالا با هم».
چطور علامتها را با تیم هماهنگ کنیم؟
- قبل از بازی دو دقیقه تمرین کنید. هر علامت را یک بار جلوی همه نشان دهید.
- علامتها را کم نگه دارید. شش هفت علامت اصلی کافی است؛ زیادیاش گیجکننده میشود.
- برای بچهها فقط دسته و تعداد کلمه را نگه دارید. هجا را بگذارید برای بزرگترها.
- علامتهای خانوادگی خودتان را بسازید. مثلاً برای سریالهای ایرانی قدیمی یک علامت جدا، یا برای اسم آدمهای فامیل گذاشتن دست روی قلب. فقط مطمئن شوید هر دو تیم آن را میدانند.
- علامتها را روی یک کاغذ بنویسید و وسط جمع بگذارید تا تازهواردها هم بتوانند نگاهی بیندازند.
- داور را در جریان بگذارید. اگر علامتی جدید اضافه شد، داور باید بداند که آن را خطا حساب نکند.
- قوانین پایه را هم مرور کنید. فهرست کامل کارهای مجاز و خطا در قوانین پانتومیم آمده است.