Kalambury rodzinne: pomysły na zabawę dla każdego wieku
Kalambury rodzinne to wersja, w którą grają razem dzieci, rodzice i dziadkowie: mieszane drużyny z każdego pokolenia, hasła zrozumiałe dla wszystkich i dłuższy czas na pokazywanie, zwykle około 90 sekund. Najlepiej sprawdzają się zwierzęta, codzienne czynności, członkowie rodziny i kreskówki znane zarówno wnukom, jak i dziadkom. Maluchy pokazują w parze z dorosłym, a punkty liczy cała drużyna.
Kiedy zagrać w kalambury rodzinne?
W polskich domach okazji jest mnóstwo. Kalambury pojawiają się wszędzie tam, gdzie przy jednym stole siedzi kilka pokoleń, a po obiedzie nikt nie chce jeszcze wstawać:
- niedzielny obiad u babci, gdy po deserze dzieci zaczynają się nudzić,
- imieniny i urodziny, kiedy schodzi się cała rodzina,
- Boże Narodzenie i Wielkanoc, w przerwie między posiłkami,
- rodzinny zjazd lub chrzciny, gdzie spotykają się kuzyni, którzy dawno się nie widzieli,
- wakacje u dziadków na wsi, w deszczowy dzień,
- Dzień Babci i Dzień Dziadka w styczniu, kiedy wnuki mogą przygotować hasła o dziadkach jako niespodziankę.
Na wielkanocny stół przygotowaliśmy osobne pomysły w artykule kalambury na Wielkanoc.
Jak dobrać drużyny z różnych pokoleń?
Najważniejsza zasada: żadna drużyna nie może składać się z samych dorosłych albo samych dzieci.
- Każda drużyna dostaje dziecko, rodzica i kogoś z pokolenia dziadków.
- Rodzeństwo i małżonków rozdzielamy, bo znają się zbyt dobrze.
- Maluch pokazuje w parze z wybranym dorosłym, który szepcze mu hasło.
- Dziadkowie mogą być sędziami, jeśli nie mają ochoty biegać po pokoju. Pilnowanie czasu to też ważna funkcja.
Hasła o rodzinie, które bawią wszystkich
Najzabawniejsze bywają hasła o samej rodzinie, bo każdy ma w głowie konkretną ciocię czy wujka. Przykłady z talii Rodzina:
| Hasło | Jak pokazać |
|---|---|
| Wujek | Klepanie po plecach, opowiadanie dowcipu, śmiech z własnego żartu |
| Bliźniaki | Dwie osoby z drużyny robią wszystko identycznie |
| Pradziadek | Laska, zgarbienie, opowiadanie z palcem w górze |
| Chrzestny | Wręczanie prezentu i dumne klepanie po ramieniu |
| Wigilia u babci | Łamanie się opłatkiem, wypatrywanie pierwszej gwiazdki |
| Obiad u teściów | Grzeczne siedzenie i trzecia dokładka, której nie da się odmówić |
| Ulubieniec babci | Głaskanie po głowie i podsuwanie dodatkowego kawałka ciasta |
| Rodzinne zdjęcie | Ustawianie wszystkich, ktoś mruga, ktoś odwraca głowę |
| Drzewo genealogiczne | Rysowanie gałęzi w powietrzu i doczepianie do nich ludzi |
Zwierzęta: hasła ponad pokoleniami
Zwierzęta to wspólny język babci i czterolatka. Przykłady z talii Zwierzęta:
- Dla najmłodszych: Pies, Królik, Żyrafa, Kangur, Pszczoła, Cielę
- Dla średniaków: Kret, Struś, Krab, Łosoś, Żubr
- Dla dorosłych: Leniwiec, Szakal, Czapla, Dziobak, Zimorodek
- Na śmiech: Mokry pies, Kot w pudełku, Krowa na lodzie
Prosty trik: zwierzęta dla maluchów wrzućcie do osobnej miski. Gdy pokazuje dziecko, losuje tylko z niej. Dorośli biorą karteczki z drugiej miski, więc dziadek pokazujący zimorodka ma takie samo wyzwanie jak wnuczka pokazująca królika.
Kreskówki, filmy i piosenki, które znają dziadkowie i wnuki
Polskie kreskówki z dobranocki mają tę zaletę, że oglądało je kilka pokoleń. Dziadkowie pamiętają je z telewizji, a wnuki znają z internetu. Przykłady z talii Kreskówki:
| Hasło | Jak pokazać |
|---|---|
| Bolek i Lolek | Dwóch chłopców, jeden wyższy, drugi niższy, i wspólna przygoda |
| Wilk i Zając | Pościg, zając ucieka, wilk wpada na latarnię |
| Zaczarowany ołówek | Rysowanie w powietrzu i ożywianie rysunku |
| Przygody Baltazara Gąbki | Smok, kucharz i profesor wyruszający na wyprawę |
| Miś z okienka | Machanie z okna i ziewanie na dobranoc |
| Kot Filemon i Bonifacy | Młody kot goni motyla, stary śpi na piecu |
| Myszka Miki | Duże okrągłe uszy z dłoni i radosny ukłon |
| Pingwiny z Madagaskaru | Kołyszący chód i salutowanie |
Oprócz kreskówek świetnie łączą pokolenia polskie komedie i przeboje, które leciały w telewizji przez dekady. Pomysły, które zna i babcia, i nastolatek:
- Filmy i seriale: Miś, Sami swoi jadą do miasta, Vabank, Pan Tadeusz, Czterej pancerni i pies.
- Piosenki: Barka, Ale to już było, Kaczuchy, Cztery pokoje, Kryzysowa narzeczona.
- Jedzenie: Pierogi, Rosół z kołdunami, Schabowy z kapustą, Obiad u babci.
Przy piosenkach i filmach dobrze, żeby pokazywał ktoś z pokolenia rodziców. Dziadkowie zgadują wtedy stare tytuły w mig, a dzieci uczą się, skąd pochodzą słynne cytaty, które słyszą przy stole.
Jak sprawić, żeby wszyscy dobrze się bawili?
- Dłuższy czas na hasło. 90 sekund to dobry kompromis. Najmłodsi mogą grać bez minutnika.
- Odgłosy dozwolone dla dzieci. Szczekanie czy muczenie nie psuje gry, a bardzo pomaga.
- Punkty dla drużyny, nie dla osoby. Nikt nie czuje się winny przegranej.
- Krótkie rundy. Po dwudziestu minutach zróbcie przerwę na ciasto.
- Hasła sprawdzone przez dorosłego. Zanim karteczki trafią do miski, ktoś rzuca na nie okiem, czy wszystkie nadają się dla dzieci.
Ile osób i jak długo?
Kalambury rodzinne działają już od trzech osób, ale najzabawniej jest przy sześciu do dwunastu. Przy rodzinnym zjeździe z dwudziestoma osobami zróbcie trzy lub cztery drużyny. Przedszkolaki skupiają się zwykle przez kilkanaście minut, więc dłuższy wieczór podzielcie na krótkie rundy z przerwami. Jeśli dziadkom trudno wstawać od stołu, wprowadźcie zasadę, że można pokazywać na siedząco. Wiele haseł, jak dmuchanie na gorącą zupę czy łamanie się opłatkiem, wygląda przy stole równie dobrze, a babcia nie musi rezygnować z zabawy. Jeśli przy stole jest dużo maluchów, przeczytajcie też poradnik o tym, jak grać w kalambury dla dzieci.
