Mímica divertida: ideas para que todo o mundo rompa a rir
A mímica divertida baséase en cartas que todos recoñecemos da vida real: momentos incómodos como chocar contra unha porta de vidro ou saudar á persoa equivocada, malos costumes como falar coa boca chea e imitacións exaxeradas como a avoa ou unha galiña. O segredo non está na dificultade, está en exaxerar e en que cada actuación sexa un pequeno espectáculo.
Por que unhas cartas fan máis rir ca outras?
O riso na mímica chega cando quen mira se recoñece na escena. Por iso funcionan tan ben as situacións cotiás: todos esquecemos algunha vez o nome de alguén ou entramos no cuarto e non lembramos a que iamos. Tres ingredientes que nunca fallan:
- Recoñecemento: a situación pasoulle a todo o mundo.
- Exaxeración: canto máis grande o xesto, máis gargalladas.
- Vulnerabilidade: ver o tío serio facendo de galiña non ten prezo.
Momentos incómodos para actuar
A baralla Momentos Incómodos é probablemente a que máis risos provoca nunha sobremesa:
| Carta | Como actuala para que rían |
|---|---|
| Saudar á persoa equivocada | Saudo efusivo, decatarse do erro e fingir que te rascabas a cabeza |
| Chocar contra unha porta de vidro | Camiñar decidido, golpe seco e mirar arredor por se alguén o viu |
| Pisar un anaco de Lego | Saltar nun pé con cara de dor máxima en silencio |
| Levar a cremalleira baixada todo o día | Darse conta ao final do día e repasar mentalmente con quen falaches |
| Esquecer por que entraches a un cuarto | Entrar decidido, quedar parado e saír confuso |
| Chamarlle «mamá» a unha profesora | Erguer a man, dicilo sen son e tapar a cara de vergonza |
| Espirrar moi alto | Preparación lenta e explosión que move todo o corpo |
| Trompezar en público | Trompicar e seguir camiñando coma se fose a propósito |
Malos costumes que todos temos
Na baralla Malos Costumes cada carta é un pequeno retrato da familia. Cartas que sempre arrancan risos:
| Carta | Como actuala |
|---|---|
| Comer as uñas | Mirar para o infinito mentres mordiscas un dedo tras outro |
| Mascar coa boca aberta | Mastigar exaxeradamente e que o resto poña cara de noxo |
| Adiar o espertador | Golpear un móbil imaxinario e volver durmir, varias veces |
| Falar coa boca chea | Boca chea de filloas e intentar contar algo moi importante |
| Quedar con toda a manta | Enrolarse nunha manta e deixar o compañeiro tremendo |
| Perder o móbil | Buscar en todos os petos mentres falas por el |
| Falar só | Discutir contigo mesmo e gañar a discusión |
| Perder unha discusión cun obxecto inerte | Pelexar cunha cadeira que non se prega e perder |
Imitacións que sempre fan graza
As imitacións son a especialidade dos que gustan de facer o parvo. Da baralla Imitacións:
- Avoa: man nas costas, beliscar meixelas e ofrecer comida a todo o mundo. En Galicia, imprescindible.
- Galiña: cóbados coma ás, cabeza adiante e atrás e picar o chan.
- T-Rex: brazos curtiños pegados ao peito e intentar coller algo dunha mesa.
- Bebé: gatear, chuchar o dedo e chorar sen son.
- Mimo: atrapado nunha caixa invisible, a mímica dentro da mímica.
- Cantante de ópera: peito fóra, brazo estirado e boca enorme sen son.
- Sarxento de instrución: berrar en silencio a dous centímetros da cara de alguén.
Situacións galegas que sempre fan rir
Ademais das barallas, a vida en Galicia está chea de escenas cómicas que todo o mundo recoñece. Estas son ideas xerais para escribir nos vosos papeliños:
- O paraugas que vira co vento: loitar contra el ata quedar empapado.
- A avoa que insiste en que comas máis: negar coa cabeza mentres che seguen enchendo o prato.
- Buscar aparcamento o día da festa: dar voltas ao volante con cara de desesperación.
- Bailar unha muiñeira sen saber os pasos: copiar o do lado sempre cun segundo de atraso.
- Agardar o autobús baixo a choiva: mirar o reloxo, mirar a estrada e mirar o ceo.
- Collerlle o tempo á tixola das filloas: a primeira sempre sae mal, e todos o saben.
Como son escenas tan próximas, a xente adiviña rápido e ri aínda máis.
Roldas especiais para rir aínda máis
Cando o grupo xa está entregado, estas variantes multiplican as gargalladas:
- Cámara lenta: toda a actuación a velocidade de caracol.
- Con parella: dous actúan a mesma carta sen poñerse de acordo antes.
- Personaxe obrigatorio: cada carta hai que actuala como se fose a avoa, un robot ou un pirata.
- Mímica en eco: un compañeiro copia todo o que fai quen actúa cun segundo de atraso, coma un espello torpe.
- Ollos pechados: quen actúa non pode ver o seu equipo.
Consellos para unha mímica divertida e chea de risos
- Escollede o público. Unha carta que fai rir aos curmáns pode non funcionar cos avós, e viceversa.
- Respectade a quen non quere facer o ridículo. Hai cartas cómicas máis suaves para os tímidos.
- Gravade as mellores actuacións para lembralas nas próximas xuntanzas.
- Non vos riades de ninguén: ride con quen actúa. A mímica divertida é para todos.
Se o grupo é de adultos e quere humor da vida real sen pasarse, tedes máis ideas na guía de mímica para adultos.
